Was ik een beetje uitgeconsuminderd, maar nu moet ik er toch weer aan gaan geloven. Ik heb mezelf namelijk een nieuw doel in het vooruitzicht gesteld: achttien maanden helemaal voor mezelf en tot die tijd uit gaan vogelen waar ik mijn tijd aan ga besteden…
Die achttien maanden gaan wat mij betreft in op 1 mei 2015. De voorbereidingen zijn vandaag gestart met het opvragen en zoeken van informatie over de levensloopregeling.
Ik heb er nu al zin in!
De goedkoopste ziektekostenverzekering kost – met maximaal eigen risico – € 58,- per maand. Als je vanwege de hoogte van je inkomsten de maximale zorgtoeslag krijgt, dan kost de basisverzekering je feitelijk € 58,- – € 57,- = € 1,- per maand.
Ben je met z’n tweeën met een laag inkomen, kies je beide voor de goedkoopste verzekering met het maximale eigen risico dan kost het je niets, maar levert het je geld op! (2 * € 58,-) – € 121,- = – € 5,-.
Hoe lang zal dit systeem nog standhouden?
Tot en met dit jaar heb ik altijd een ziektekostenverzekering gehad met een uitgebreide aanvullende verzekering. Ik heb een aantal medische probleempjes die met name via de aanvullende verzekering werden vergoed. Het gaat dan om hulpmiddelen die een keer in de zoveel jaar vervangen mogen worden.
Alleen heb ik deze keer nu eens een berekening gemaakt van de kosten die ik gemiddeld maak en wat ik kan besparen als ik mijn aanvullende verzekering de deur uit doe en kies voor het maximale eigen risico. En dat tikt lekker aan. Het scheelt mij zo’n € 750,- op jaarbasis.
Dat betekent dat als ik dit jaar nog gebruik maak van de vergoedingsmogelijkheden die ik heb, dat ik na twee jaar € 1500,- en na vijf jaar € 4500,- (maximaal) beschikbaar heb voor die hulpmiddelen. Daarna zou ik misschien eenmalig het eigen risico weer tot het minimum kunnen terugbrengen als ik de hulpmiddelen echt ga aanschaffen. Omdat ik een risico neem, wil ik het bespaarde geld wel tot die tijd apart zetten, mocht het onverhoopt nodig zijn.
Vanaf januari ga ik maandelijks € 55,- in deze buffer stoppen en ook de vergoedingen die ik straks ga ontvangen. Nu maar hopen dat ik voor het overige goed gezond blijf!
Nu ik een wasdroger heb, betekent dit niet dat ik daarmee niet meer op zoek ben naar besparingsmogelijkheden. Ik had al gehoord dat mensen tennisballen gebruikten in de droger, maar voor zover ik wist, was dat vooral bedoeld om de was zachter te maken en dekbedden op te vijzelen.
Via www.deguldengulden.nl/2009/11/19/de-wasdroger-energiebesparende-tips kwam ik er achter dat er ook drogerballen bestaan die de droogtijd met een kwart van de tijd zouden kunnen bekorten en dat die daarnaast ook de wasverzachter daarmee overbodig zou zijn. Maar waar duikel je die dingen vervolgens op? Een aantal internetwinkels biedt ze aan en dan kosten ze tussen de € 10,- en € 20,-. En dan krijg je vervolgens een pakketje dat niet door de brievenbus past…
Toch maar eens langs een van de witgoedzaken. Aangezien de eerste die ik bezocht ze had, heb ik ze meegenomen voor € 15,-. Jammer dat ik niet even eerder bij Xenos langs was gegaan, want daar lagen ze voor € 2,-…
Gelukkig doen ze wat beloofd is, de droogtijd was echt 25% korter.
Bloggen over consuminderen lijkt voor mij een beetje een gepasseerd station. Het verzamelen van info over verstandig omgaan met geld, bezuinigingen etc. is overal en nergens te vinden op het web. Knippen en plakken van berichtjes uit diverse media is schering en inslag geworden. Dat deed ik ook, en ik vind dat er op zich ook niets mis mee is, maar waarom zou ik dat dan ook nog eens moeten doen?
Daarnaast ben ik van consuminderaar een beetje een consumeerderaar geworden. Waar iedereen de droger de deur uit gooit, heb ik er juist een aangeschaft. Het begon eigenlijk met mijn wasmachine van acht, negen jaar oud. Het ding pompte geen water meer af. Een poging tot reparatie van mijn kant leverde niet het gewenste resultaat. Hij deed het nog steeds niet. Met wat natte vingerwerk vond ik een nog grotere investering niet de moeite.
Dat werd dus een nieuwe energiezuinige machine met een energiezuinig maatje in de vorm van een droger. Ik ben er blij mee en zeker nu ik zie dat per was- en droogbeurt vier liter water niet langer in mijn huis terecht komt. Zoveel minder vocht scheelt absoluut in de stookkosten.
De vrieskist die ik een tijdje geleden heb aangeschaft, verhoogt mijn comfort ook flink. Niet meer hoeven koken na een hele lange werkdag en toch gezond eten…
Schrijven over consuminderen laat ik aan anderen over. Ik verzin wel iets anders…
Ik ben zelf ergens tussen mijn 18e en 21e formeel volwassen geworden, toen een wetswijziging in ging waarin gesteld werd dat iedereen vanaf 18 jaar als volwassene door het leven zou gaan. Helaas ben ik voor mijn gevoel nog steeds niet volwassen, hoewel ik inmiddels als meer dan het dubbele aan levensjaren tel.
Nu denk ik niet dat ik hierin alleen sta, maar wel dat de nadruk op eigen verantwoordelijkheid als gevolg van dit gegeven veel te ver is doorgeschoten. Ik wil me niet aan mijn verantwoordelijkheden onttrekken en over het algemeen sta ik ook wel achter mijn beslissingen. Daar zitten ook verkeerde beslissingen tussen, of anders gezegd, het resultaat dat ik wilde behalen is niet altijd uitgekomen. Dat doet soms pijn, persoonlijk of financieel, maar ik kan het tot nu toe wel dragen.
Volwassen worden duurt een leven lang en de bagage die je meekrijgt om te leren wordt steeds minder. Teveel energie van de bagageverstrekkers wordt opgeslokt door het tempo waarin het leven wordt geleefd, de onzinnige eisen die je omgeving aan je oplegt en de tijd die je krijgt om zelf stil te staan en na te denken.
En dat terwijl het leger hulpverleners rondom mensen groeit en uitdijt tot een monsterlijk kankergezwel. De reden: de focus. Niet degene die hulp nodig heeft staat centraal, maar dat wat aan hulp gegeven kan worden. De sleutel pas niet in het slot.
is om het niet uit te geven. Een open deur van jewelste, maar dat geldt voor alle besparingstips. En vaak zie je de besparingen niet direct terug en dat demotiveert.
Daarom kan het zinvol zijn om je besparingen wel zichtbaar te maken. Je kunt het geld dat je bespaart in een spaarpotje stoppen of overschrijven op een spaarrekening. Het gerammel van geld of een groeiend spaarsaldo geeft veel mensen een kick. Die kick wordt groter als je een bestemming hebt voor je gespaarde bedrag. Dat kan variëren van het betalen van een schuld tot het aankopen van een auto of een huis.
Hoe kun je dit doen, zelf al heb je niets te makken?
Dat is makkelijker dan je denkt. Als je zorgvuldig met je geld omgaat, dan doe je je aankopen vaak met een boodschappenlijstje of met een maximumbedrag dat je wilt besteden aan bijvoorbeeld kleding. Als je nu op je boodschappenlijstje van alle artikelen die je wilt aanschaffen het bedrag opschrijft dat je er aan uit denkt te geven. Dat is al een opgave op zich, maar het is de bedoeling dat dit zich gaat uitbetalen in de vorm van sparen. Neem niet meer dan het totaalbedrag mee naar de winkel. Alles wat duurder is dan het door jou geschatte bedrag koop je niet of je zoekt een alternatief voor maximaal het bedrag dat je had opgeschreven.
Je geeft zo nooit meer uit dan je van plan was en waarschijnlijk minder, omdat er toch net weer iets in de aanbieding was. Het verschil is jouw winst…
Nee, dit bericht gaat niet over M.B., maar wel over risicomanagement. Met risicomanagement bedoel ik in dit geval het inspelen op het voorkomen van problemen bij de financiële verplichtingen als de inkomsten uitblijven.
Dit probleem zal ik de komende periode nog veel mensen treffen die hun baan kwijtraken en die een uitkering (WW of bijstand) moeten aanvragen. De afhandeling van dergelijke aanvragen neemt vaak meer tijd dan de termijn waarop de maandelijkse lasten moeten worden betaald. Als je hiervoor geen geld hebt gereserveerd, dan krijg je te maken met liquiditeitsproblemen.
Deze kun je tijdelijk opvangen door bijvoorbeeld gebruik te maken van leningen die je al hebt lopen of van je creditcard. Maar dit is – naast een dure oplossing – een mogelijkheid die voor veel mensen niet is weggelegd omdat ze deze middelen al maximaal gebruiken.
Een andere oplossing is om bij het UWV of de Sociale Dienst een voorschot te vragen op de te verstrekken uitkering voor de betaling van deze kosten. Niet altijd wordt deze verstrekt en soms wordt alleen een voorschot verstrekt voor de eerste levensbehoeften.
Wie verwacht dat hij zijn baan kan verliezen, doet er verstandig aan om zelf een reservepotje te creëren om in ieder geval de huur/hypotheek, energie, water, ziektekostenverzekering een leefgeld te betalen. Nog beter is het om ook de andere kosten als telefoon, internet etc. mee te nemen. Het beste is om al deze kosten voor een periode van drie maanden beschikbaar te hebben.
Lukt dit niet, dan worden de uiteindelijke kosten door aanmaningen etc. veel hoger en kan met het toch al lagere inkomen nog veel minder worden gedaan.
Wie op zoek gaat naar een koopwoning kijkt vooral naar de locatie van de woning. Natuurlijk zijn er veel meer zaken van belang, maar veel woningen voldoen aan de basiseisen als het gaat om het aantal kamers, de aard van de badkamer, de aanwezigheid van een tuin etc. Dat bestaat er ook nog zoiets vaags als de klik die je moet hebben met een woning…
Maar goed, even terug naar het begin. De locatie, en dat kan zijn een groene omgeving, buurtvoorzieninngen in de vorm van winkels en scholen, een rustige straat, de nabijheid van werk; noem het maar op. Hoe meer de locatie gewenst is, des te meer men bereid is om er voor te betalen. Dit alles leidt er toe dat koopwoningen in de Randstad gemiddeld genomen relatief veel duurder zijn dan in de rest van het land. Vervolgens zijn er natuurlijk ook weer regionale verschillen, waardoor de ene plaats weer duurder is dan de andere.
Ook voor huuwoningen geldt dat in het bepalen van de hoogte van de huur iets van de prijs die vastgesteld wordt, bepaald wordt door de kwaliteit van de woonomgeving.
Voor mijn eigen woning heb ik een berekening gemaakt van wat ik aan bruto huur kwijt zou zijn en wat het verschil zou zijn als de woning aan de maximale kwalteitseisen zou voldoen. Dat verschil kan ik alleen in de vorm van punten berekenen, en wat de waarde van de punten precies is, valt helaas vrij wel niet te achtehalen. In geld uitgedrukt is het verschil een bedrag van € 120,-.
Vreemd genoeg maakt het niet uit of de woning nu in het oosten van Groningen zou staan of in de Randstad. Voor het bepalen van de hoogte van de huur zijn de technische eigenschappen van de woning veel belangrijker.
Dit leidt er volgens mij toe dat het bezitten van een koopwoning buiten de Randstad relatief goedkoper is dan in de Randstad en dat het huren van een woning in dit gebied misschien wel eens veel voordeliger zou kunnen zijn.
Voor het berekenen van het huurbedrag van je woning kun je kijken op:
Meer informatie over het belang van de woonomgeving is te vinden in een al wat oudere brochure van de overheid:
Ooit heb ik een verhaal gehoord van iemand die met behulp van het ruilen van gebruiksvoorwerpen een huis wist te bemachtigen. Als ik het wel had dan begon deze persoon met een veiligheidsspeld. Of het nu helemaal waar is of niet, het geeft aan dat je bij transacties een hoop kunt winnen, maar vooral ook kunt verliezen.
Aanleiding voor dit gedachtenspinsel in een uitzending van het programma ‘Een dubbeltje op zijn kant’ van donderdag 25 juni. De man in dit programma bezat voor duizenden euro’s aan apparatuur die bij verkoop aan een inkoper ongeveer € 700,- opleverden. Financieel gezien was dit een domme beslissing. Met een aantal aanpassingen in het budget, kon dat neutraal worden gemaakt en naar mijn idee zou er dan ook wel gespaard kunnen worden voor bedden voor het kind en het stel zelf. Zo duur zijn ze echt niet. Ook ging het hier om de hobby van deze man en als het echt zijn hobby is komen er tzt toch vergelijkbare spullen weer terug. Als deze man niet heeft opgelet koopt hij alles nieuw en kost dat weer duidenden euro’s, of hij koopt ze tweedehands en hij geeft dan wat minder uit…
Een ander programma waarin een huis wordt doorzocht op verkoopbare spullen is ‘Cash in the attic’ van de BBC. Hier wordt vaak gezocht naar antieke meubelen of snuisterijen waar verzamelaars relatief veel geld voor over hebben. Deze voorwerpen leveren vaak meer op dan er ooit voor betaald is. Soms verbaas ik men dan weer over wat mensen doen met het verdiende geld, maar dat terzijde.
Toch kunnen voorwerpen die bij verkoop weinig tot niets opleveren wel waardevol zijn. Ik denk dan bijvoorbeeld aan boeken, cd’s, vazen etc., een kattebak of hondemand. Het is aardig om deze te geven als bedankje, als attentie of iets dergelijks. Let er wel op dat het niet foeilelijk en kapot is, maar schoon en aardig ingepakt.
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.